Ankara Hafızası

Türkiye’de İranlı bir kadın mülteci ve eşcinsel olmak Türkiye’de yaşayan yüz binlerce mülteciden biri Nilüfer… Cinsel kimliğini yaşayabilmek ve İran yönetiminin baskısından kurtulabilmek için ülkesini terk etmek zorunda kalan genç bir kadın… Nilüfer mülteci bir kadın olmanın getirdiği zorlukların yanı sıra cinsel yönelimi nedeniyle de pek çok kez ayrımcılığa maruz kalmış. Ayakta kalabilmek için büyük bir çaba gösteren Nilüfer, çalıştığı bir iş yerinde patronu tarafından fiziksel tacize maruz kalınca güçlükle kendini kurtarmış. Bir parmağı, üç erkek tarafından uygulanan fiziksel saldırı nedeniyle hissiz hale gelen Nilüfer, ruhunda meydana gelen tahribatı ise çok fazla çalışarak onarmaya çalışıyor. Günde 12 ila 14 saat asgari ücretle çalışan ve tüm zorluklara rağmen içindeki umudu kaybetmeyen Nilüfer’in içtenlikle anlattığı hayatı, hepimizi mültecilik ve önyargılarımız konusunda bir kez daha düşünmeye çağırıyor… “… Ben hüzünlü küçük bir periyi biliyorum okyanusta yaşayan ve yüreğini t...

Kimariyo’nun kabilesi, “Sakın geleneklerimizi unutma ve beyaz bir kızla gelme” Tanzanyalı Albert Kimariyo, 2011 yılında burs kazanarak gelmiş Türkiye’ye. Ankara Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği bölümünde okuyan Kimariyo’nun yurt dışına ilk çıkışı da Türkiye ile olmuş. Kültürü, dili, dini ve insanları ile kendi ülkesinden çok farklı olan Türkiye’ye zaman içinde alışan ve çok seven Kimariyo, bu sürede Türkçe kadar çekirdek yemeyi de, “Ankara’nın Bağları” şarkısını da, yemekleri de öğrenmiş ama mantı ile yıldızı bir türlü barışmamış. Konuşurken gözlerinin içi gülen Kimariyo ile Türkiye’de yaşadıklarını, “yabancı” bir gözle ülkemizi nasıl gördüğünü konuştuk. Sohbet ettikçe, iki insanı birbirine bağlayan özelliklerin dil, ten rengi ya da din değil, sevgi ve anlayış gibi insanlığın ortak değerleri olduğunu bir kez daha anladım. Türkiye ile arasındaki mesafe uçakla yedi saat olan bir ülke Tanzanya... Albert Kimariyo’nun anlattıklarından yola çıkarsam, tek katlı evlerin olduğu, her şehi...

Akbey, “Ağaç olsaydım, bir çocuğun elinde gülümseyen bir oyuncağa dönüşmek isterdim” Ahşap oyuncak ustası Ali Akbey, geleneksel oyuncakları yeni kuşakla buluşturuyor. Marangoz olan abisinin yanında ahşap işçiliğiyle tanışan Akbey, mobilya ve maket yapımının ardından oyuncak sektörüne girerek, hem dekoratif hem eğitici hem de eğlenceli türlerde oyuncaklar yapmaya başlamış. Kültür Bakanlığı’nca kendisine “geleneksel el sanatları ustası” belgesi verilen Akbay, geleneksel ahşap oyuncakları anlattı Ali Akbey, yıllardır ahşaba hayat veren ve onu geleneksel oyuncaklara dönüştüren bir usta… 1973 doğumlu Akbey’in çocukluğu Ankara’nın Siteler semtinde geçmiş. Marangoz olan abisinin yanında çırak olarak çalışmaya başlayan Akbey, 2000’li yıllarda maket yapmaya yönelmiş. Gemi ve ev maketleri yapan Akbey, bu obbjelerden para kazanmakta zorlanınca, ahşap oyuncak yapmaya karar vermiş. 1998 yılında dünyaya gelen oğlunun oyuncaklarını yaparak işe başlayan Akbey, Beypazarı’nda bulunan Yaşayan Müze ile...