Ankara Hafızası

Atık kâğıt işçileri “tanınmak” istiyor Atık kâğıt işçileri “tanınmak” istiyor Ramazan Gezer, Türkiye’deki eğitim sisteminin insanların hayatında neleri değiştirebileceğinin canlı kanıtı… 1978 yılında Adıyaman’da yoksul bir ailenin çocuğu olarak doğan ve çok zor koşullarda Malatya’da fizik bölümünü okuyan Gezer, o zamanki sistemle sınıf öğretmeni olabileceği umuduyla okulunu bitirmiş. Üniversite ikinci sınıftayken, sınıf öğretmenlerinin yalnızca o bölüm mezunlarından olacağı kararı çıkınca, fizik bölümündeki öğrencilerin de bir yıl tezsiz yüksek lisans sonucunda öğretmen olabilecekleri duyrulmuş. Yüksek lisansını da başarıyla bitiren ve KPSS’den iyi bir puan alan Gezer, fizik, kimya, biyoloji, edebiyat gibi bölümlere kontenjan açılmadığı için bir türlü atanamamış. Beş buçuk yıl okuyan Gezer, kendi ayakları üzerinde durabilmek için önce dershanede çalışmaya başlamış ancak çalıştığı üç yıllık süreçte geçimini sağlayacak kadar ücret alamamış. Gezer, “O zamanlar dershanede âdeta kölelik...

Sokağın “görünmeyen kahramanlarından: Ferdi Keçeci Sokağın “görünmeyen kahramanlarından: Ferdi Keçeci Sabahın en erken saatlerinde görürüz onları, yazın ılık sabahlarda, kışın dondurucu soğuklarda üniformalarından tanırız. Ellerinde uzun süpürge, gözleri yaptıkları işe kilitlenmiş, bir gece öncesinin tüm karmaşasını, tüm kirini alır götürürler. O kadar aşinayızdır ki, üniforma ve süpürgeyle âdeta tek vücut olan temizlik işçileri, yanlarından geçip gittiğimiz bir anıt ya da olağan bir durum hâlini alır. Oysa güne başlarken gözümüzü nahoşluktan kurtaran, iyi bir çevre manzarasıyla karşılaşmamızı sağlayan hep bu görünmez kahramanlardır; temizlik işçileri... Yaşamla daha dolaysız bir ilişki kuran şiirlerin ustası Can Yücel’in dizelerinde bazen de “yalnızlığı okşayan ellerdir” onlar Çankaya Belediyesi’nde çalışan temizlik işçisi Ferdi Keçeci de onlardan biri... Sivas Şarkışla’nın Sivrialan köyünde hayata gözlerini açan Keçeci, sekiz yıllık inşaat işçiliği tecrübesinin ardından temizlik...

“Melankoli”nin halleri... Güvenevler Mahallesi’nin Alaçam Sokağı’nda, girişinde sizi bitkilerin ve kedilerin karşıladığı, ince bir müzikle göz kırpan bir mekân; Melankoli Sahaf... Popüler olanın biraz da dışarıda bırakılması anlamına gelebilen sahaf, Melankoli özelinde, sokak arasında yer alan bir kültürel mekânın ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor. Sahafın sahibi Önder Şahin’le Melankoli’yi konuştuk Alaçam Sokak’ın yeşiller içindeki bahçeli evlerini gezerken, dışarıya taşan hafif melodinin ve güzel düzenlenmiş bir bahçenin içine dalıyor gözlerim. Küçük kedilerin yaramaz yaramaz cirit attığı, yeşil bir bankın davetkar duruşu ve dışarıya taşan kitap kokusu, insanın içine huzur katıyor. Mevcut kent kültürü içinde, merkezde toplanan kültürel mekanlara alternatif oluşturan sokak aralarındaki bu kurtarılmış bölgeler, “kentler böyle de planlanabilir ya da sokak sadece yürüdüğümüz yol olmamalı” düşüncelerini akla getiriyor. Uzun yıllar kitapçılık yapan Melankoli Sahaf’ın sahibi Öner Şa...

Kediler bu sahafın müdavimi Okurlar için sahafların bambaşka bir anlamı vardır. Güncel yayınların satıldığı kitapçılarda pek bulunmayan eserleri, tarihî belgeleri, ilk baskıları, nadide kitapları bulabileceğiniz yegâne yerlerdir sahaflar... Ankara’nın en eski sahaflarından olan Sanat Sahaf da 1986 yılından beri eski kitapların kokusunu ve büyülü dünyasını okurlara sunuyor. Sahaf olur da, kedisiz olur mu? Sanat Sahaf’ın sahibi Ahmet Yüksel’in beslediği kediler de mekânın müdavimleri arasındaki yerlerini alıyor. Mekândan içeri adım attığınızda sizi, kediler, çiçekler, kitaplar ve sükûnet dolu dakikalar bekliyor. Sanat Sahaf’ın kuruluşu hayli eskiye dayanıyor. 1986 yılında Kızılay Karanfil Sokak’ta kurulan sahaf, 2006 yılından beri de Küçükesat’ta okurlarla buluşuyor. Sanat Sahaf otuz yılı aşkın bir süredir bulunuyor ama sahibi Ahmet Yüksel’in hikâyesi çok daha gerilere gidiyor. Sahaf dükkânını açmadan önce, Ahmet Bey’in çıraklık ve kalfalık dönemleri olmuş. Hem İstanbul’dan hem Ankara...

Hulusi Gürpınar: “Sevgi Çiçeği”nin babası Bundan çok uzun yıllar önce Mogan Gölü’nün iki yakasında birbirine sevdalı iki genç varmış. Efsane olmuş aşkların kaderidir ya hani, bu iki sevdalı da birbirine kavuşamamış ama aşkları, dünyada sadece Mogan’da yetişen bir nazlı çiçeğin doğmasına vesile olmuş; Sevgi Çiçeği’ne… Bu nadide çiçek, bugün dünyanın her yerinden pek çok fotoğrafçıya, gazeteciye ve doğa sevdalısına ilham oluyor. Onu Mogan’ın simgesi haline getirmek için yıllarca emek veren ve “Sevgi Çiçeği’nin babası” olarak anılan Hulusi Gürpınar’la bu çiçeğin hikâyesini ve Sevgi Çiçeği’ne adanmış yılların serüvenini konuştuk. Bir zamanlar Mogan’da Kocadonlu adında çok nüfuzlu ve çok kibirli bir ağa vardır. Varlıklı oluşuyla ve evlatlarıyla gurur duyan ağanın en küçük oğlu ise Mehmet’tir. Babası, Mehmet’e çobanların sürülerinin bakımını verir. O tarihlerde verimli yeşilliği ve sulak alanı ile göl kenarı ideal bir otlaktır. Burada sürün için kaval çalarak bekleyen Mehmet, bir gün karş...

Atlı, “Bu ülkenin Karagöz’e ihtiyacı var, bu ülkenin kuklaya ihtiyacı var” Hamamönü’nde üç yıldır faaliyet gösteren bir dernek; Hadi Poyrazoğlu Geleneksel Tiyatrosunu Yaşatma Derneği… Usta kukla sanatçısı, hayâli ve tuluat oyuncusu Hadi Poyrazoğlu’nun torunu kukla sanatçısı Şafak Poyraz ve kukla sanatçısı Can İbrahim Atlı’nın yürüttüğü dernek etkinlikleri, Kültür Bakanlığı’nın da desteğiyle çocuklara “gerçek” Karagöz’ü ve kukla sanatını anlatıyor. Poyraz ve Atlı, kuklacılığı ve Hamamönülü Karagöz ustalarını anlattı Hadi Poyrazoğlu… 2000 yılında kaybettiğimiz usta, Türk gölge oyunu ve kukla oyuncusu, ip cambazı ve tuluat ustası. Henüz dokuz yaşındayken “Karagöz Saffet”in yanında gölge oyunu öğrenmeye başlayan ve “Hayali Küçük Ali”nin yanında çalışmalarına devam eden Poyrazoğlu, İsmail Dümbüllü’nün ekiplerinde de tuluat gösterilerine çıkacaktır. Atatürk, İsmet İnönü, Celal Bayar ve Cemal Gürsel gibi dönemin önemli liderleri için de kukla oynatan Poyrazoğlu, 1951 yılında yerleştiği Ank...

Süleyman Çelik, “Artık önümüzü göremiyoruz” Ankara’da eğlence mekânlarının yoğunlukta olduğu en eski yerlerden Sakarya Caddesi, başta öğrenciler olmak üzere farklı gruplardan insanı kendine çeken barlar sokağıydı. Fakat son yıllarda yaşanan pek çok olumsuzluk, Sakarya Caddesi’ne giden insan sayısında azalmaya yol açtı. İşletmecilerin yüzünün gülmediği caddede, bu sorunların neler olduğu, ekonomik krizin sektöre nasıl yansıdığı ve yıllar içinde değişen eğlence anlayışını, mekân sahibi Süleyman Çelik ile konuştuk. Özellikle üniversite hayatı Ankara’da geçen çoğu öğrenci için Sakarya Caddesi özel bir anlama sahiptir. Şehrin bazı yerlerine göre daha uygun fiyatlı menülere sahip olması, konser ve gruplara ev sahipliği yapması, onu çekim merkezi hâline getirmiştir. Fakat son yıllarda yaşanan olumsuz gelişmeler, Sakarya Caddesi’ni tercih edilen yerler arasında olmaktan çıkararak, insanların gözündeki olumlu imajını değiştirdi. Sokak lambalarının yanmaması geç saatlerde özellikle kadınlar a...