Ankara Hafızası

“Melankoli”nin halleri... Güvenevler Mahallesi’nin Alaçam Sokağı’nda, girişinde sizi bitkilerin ve kedilerin karşıladığı, ince bir müzikle göz kırpan bir mekân; Melankoli Sahaf... Popüler olanın biraz da dışarıda bırakılması anlamına gelebilen sahaf, Melankoli özelinde, sokak arasında yer alan bir kültürel mekânın ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor. Sahafın sahibi Önder Şahin’le Melankoli’yi konuştuk Alaçam Sokak’ın yeşiller içindeki bahçeli evlerini gezerken, dışarıya taşan hafif melodinin ve güzel düzenlenmiş bir bahçenin içine dalıyor gözlerim. Küçük kedilerin yaramaz yaramaz cirit attığı, yeşil bir bankın davetkar duruşu ve dışarıya taşan kitap kokusu, insanın içine huzur katıyor. Mevcut kent kültürü içinde, merkezde toplanan kültürel mekanlara alternatif oluşturan sokak aralarındaki bu kurtarılmış bölgeler, “kentler böyle de planlanabilir ya da sokak sadece yürüdüğümüz yol olmamalı” düşüncelerini akla getiriyor. Uzun yıllar kitapçılık yapan Melankoli Sahaf’ın sahibi Öner Şa...

Kediler bu sahafın müdavimi Okurlar için sahafların bambaşka bir anlamı vardır. Güncel yayınların satıldığı kitapçılarda pek bulunmayan eserleri, tarihî belgeleri, ilk baskıları, nadide kitapları bulabileceğiniz yegâne yerlerdir sahaflar... Ankara’nın en eski sahaflarından olan Sanat Sahaf da 1986 yılından beri eski kitapların kokusunu ve büyülü dünyasını okurlara sunuyor. Sahaf olur da, kedisiz olur mu? Sanat Sahaf’ın sahibi Ahmet Yüksel’in beslediği kediler de mekânın müdavimleri arasındaki yerlerini alıyor. Mekândan içeri adım attığınızda sizi, kediler, çiçekler, kitaplar ve sükûnet dolu dakikalar bekliyor. Sanat Sahaf’ın kuruluşu hayli eskiye dayanıyor. 1986 yılında Kızılay Karanfil Sokak’ta kurulan sahaf, 2006 yılından beri de Küçükesat’ta okurlarla buluşuyor. Sanat Sahaf otuz yılı aşkın bir süredir bulunuyor ama sahibi Ahmet Yüksel’in hikâyesi çok daha gerilere gidiyor. Sahaf dükkânını açmadan önce, Ahmet Bey’in çıraklık ve kalfalık dönemleri olmuş. Hem İstanbul’dan hem Ankara...

Hulusi Gürpınar: “Sevgi Çiçeği”nin babası Bundan çok uzun yıllar önce Mogan Gölü’nün iki yakasında birbirine sevdalı iki genç varmış. Efsane olmuş aşkların kaderidir ya hani, bu iki sevdalı da birbirine kavuşamamış ama aşkları, dünyada sadece Mogan’da yetişen bir nazlı çiçeğin doğmasına vesile olmuş; Sevgi Çiçeği’ne… Bu nadide çiçek, bugün dünyanın her yerinden pek çok fotoğrafçıya, gazeteciye ve doğa sevdalısına ilham oluyor. Onu Mogan’ın simgesi haline getirmek için yıllarca emek veren ve “Sevgi Çiçeği’nin babası” olarak anılan Hulusi Gürpınar’la bu çiçeğin hikâyesini ve Sevgi Çiçeği’ne adanmış yılların serüvenini konuştuk. Bir zamanlar Mogan’da Kocadonlu adında çok nüfuzlu ve çok kibirli bir ağa vardır. Varlıklı oluşuyla ve evlatlarıyla gurur duyan ağanın en küçük oğlu ise Mehmet’tir. Babası, Mehmet’e çobanların sürülerinin bakımını verir. O tarihlerde verimli yeşilliği ve sulak alanı ile göl kenarı ideal bir otlaktır. Burada sürün için kaval çalarak bekleyen Mehmet, bir gün karş...

Atlı, “Bu ülkenin Karagöz’e ihtiyacı var, bu ülkenin kuklaya ihtiyacı var” Hamamönü’nde üç yıldır faaliyet gösteren bir dernek; Hadi Poyrazoğlu Geleneksel Tiyatrosunu Yaşatma Derneği… Usta kukla sanatçısı, hayâli ve tuluat oyuncusu Hadi Poyrazoğlu’nun torunu kukla sanatçısı Şafak Poyraz ve kukla sanatçısı Can İbrahim Atlı’nın yürüttüğü dernek etkinlikleri, Kültür Bakanlığı’nın da desteğiyle çocuklara “gerçek” Karagöz’ü ve kukla sanatını anlatıyor. Poyraz ve Atlı, kuklacılığı ve Hamamönülü Karagöz ustalarını anlattı Hadi Poyrazoğlu… 2000 yılında kaybettiğimiz usta, Türk gölge oyunu ve kukla oyuncusu, ip cambazı ve tuluat ustası. Henüz dokuz yaşındayken “Karagöz Saffet”in yanında gölge oyunu öğrenmeye başlayan ve “Hayali Küçük Ali”nin yanında çalışmalarına devam eden Poyrazoğlu, İsmail Dümbüllü’nün ekiplerinde de tuluat gösterilerine çıkacaktır. Atatürk, İsmet İnönü, Celal Bayar ve Cemal Gürsel gibi dönemin önemli liderleri için de kukla oynatan Poyrazoğlu, 1951 yılında yerleştiği Ank...

Süleyman Çelik, “Artık önümüzü göremiyoruz” Ankara’da eğlence mekânlarının yoğunlukta olduğu en eski yerlerden Sakarya Caddesi, başta öğrenciler olmak üzere farklı gruplardan insanı kendine çeken barlar sokağıydı. Fakat son yıllarda yaşanan pek çok olumsuzluk, Sakarya Caddesi’ne giden insan sayısında azalmaya yol açtı. İşletmecilerin yüzünün gülmediği caddede, bu sorunların neler olduğu, ekonomik krizin sektöre nasıl yansıdığı ve yıllar içinde değişen eğlence anlayışını, mekân sahibi Süleyman Çelik ile konuştuk. Özellikle üniversite hayatı Ankara’da geçen çoğu öğrenci için Sakarya Caddesi özel bir anlama sahiptir. Şehrin bazı yerlerine göre daha uygun fiyatlı menülere sahip olması, konser ve gruplara ev sahipliği yapması, onu çekim merkezi hâline getirmiştir. Fakat son yıllarda yaşanan olumsuz gelişmeler, Sakarya Caddesi’ni tercih edilen yerler arasında olmaktan çıkararak, insanların gözündeki olumlu imajını değiştirdi. Sokak lambalarının yanmaması geç saatlerde özellikle kadınlar a...

25 yaşına 23 ülke, 300’den fazla şehir sığdırdı Ankaralı Ege Kabalak 14 yaşında başladığı yurt içi gezilerini, 18 yaşından sonra yurt dışına taşımış. 25 yaşında, 23 ülke ve 300’den fazla şehri otostopla gezen Kabalak, 10 yıldır çaldığı yan flütle sokak müziği yaparak yaşamını idame ettiriyor. Yaşamının bir “yol” hikayesi ve arayış üzerine kurulu olduğunu ifade eden Kabalak, metropol insanlarının alışkanlıklarını de, gelecek kaygısını da taşımıyor. Hikâyesini 24 Saat gazetesiyle paylaşan Kabalak, bir modern zaman dervişi… İlk kez altı yaşındayken evden kaçtığını gülerek anlatan Ege Kabalak, yüreği yola sevdalı olanlardan… Modern insanın yaşamını üzerine kurduğu maaşlı ve sigortalı bir iş, gelecek kaygısı, eşyaya sahip olma gibi dertleri olmayan ve zamanı kendisine göre değerlendiren Kabalak’a, hem yaşam tarzı hem de hayata bakış açısıyla genç bir derviş dersek abartmış olmayız. 1995 yılında Ankara’da doğan ve evin tek çocuğu olan Kabalak, öğrenim hayatını Muğla Güzel Sanatlar Lisesi...

Türkiye’de İranlı bir kadın mülteci ve eşcinsel olmak Türkiye’de yaşayan yüz binlerce mülteciden biri Nilüfer… Cinsel kimliğini yaşayabilmek ve İran yönetiminin baskısından kurtulabilmek için ülkesini terk etmek zorunda kalan genç bir kadın… Nilüfer mülteci bir kadın olmanın getirdiği zorlukların yanı sıra cinsel yönelimi nedeniyle de pek çok kez ayrımcılığa maruz kalmış. Ayakta kalabilmek için büyük bir çaba gösteren Nilüfer, çalıştığı bir iş yerinde patronu tarafından fiziksel tacize maruz kalınca güçlükle kendini kurtarmış. Bir parmağı, üç erkek tarafından uygulanan fiziksel saldırı nedeniyle hissiz hale gelen Nilüfer, ruhunda meydana gelen tahribatı ise çok fazla çalışarak onarmaya çalışıyor. Günde 12 ila 14 saat asgari ücretle çalışan ve tüm zorluklara rağmen içindeki umudu kaybetmeyen Nilüfer’in içtenlikle anlattığı hayatı, hepimizi mültecilik ve önyargılarımız konusunda bir kez daha düşünmeye çağırıyor… “… Ben hüzünlü küçük bir periyi biliyorum okyanusta yaşayan ve yüreğini t...